ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΛΕΒΕΝΤΗ ΑΛΕΚΟ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

Την 1η του Μάη στις 12 το μεσημέρι θα τελεσθή στο Α΄ Νεκροταφείο το ετήσιο μνημόσυνο του αγωνιστή του Αντιδικτατορικού αγώνα

ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

Η οικογένεια και οι συναγωνιστές

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

γράφει ο Γιώργος Κόλλιας

Η πρώτη του Μάη, είναι μέρα ορόσημο για τους αγώνες του εργάτη.

Οι αιματοβαμμένες εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγο στις αρχές Μάη του 1886, έγιναν ύστερα από επιτυχημένες διεκδικήσεις των εργατών στον Καναδά το 1872.

Δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, πάρθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας η απόφαση να γίνουν την πρώτη Μάη του 1886 απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις στο Σικάγο, το μεγαλύτερο τότε βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ. Αίτημα η μείωση των ωρών εργασίας και σύνθημα "Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο".

Εκείνη τη μέρα, 1η Μαΐου του 1886, 400.000 άνθρωποι συμμετείχαν στις απεργίες που γίνονταν σε όλη την χώρα, και πάνω από 80.000 στο Σικάγο. Αυτό το Σάββατο του 1886, μια εργάσιμη μέρα, οι εργάτες, ξεκίνησαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να διαδηλώσουν ειρηνικά στο χώρο της συγκέντρωσης στην πλατεία Haymarket.

Στη γύρω περιοχή, είχαν παραταχθεί αστυνομικές δυνάμεις αποτελούμενες από 1350 άτομα, οπλισμένα με οπλοπολυβόλα οι οποίοι περίμεναν το σύνθημα για να δράσουν.

Κι ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, διατάσσει να διαλυθεί η συγκέντρωση. Μια βόμβα έσκασε κοντά στους αστυνομικούς οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν και να χτυπούν τους συγκεντρωμένους χωρίς καμιά διάκριση. 

Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες, επίσημα μόνο οκτώ νεκροί αστυνομικοί και τέσσερις διαδηλωτές έχουν επαληθευτεί.

Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος τη ζωή του στην φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής.

Πρωτομαγιά στην Ελλάδα 

Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Το 1893, 2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις και τον Αύγουστο ακολουθεί σύλληψη του σοσιαλιστή Σταύρου Καλλέργη.

Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. 

Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών ήταν η έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο".

Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 κομμουνιστές Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος".

Το Μάη του 1963, επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή, δολοφονήθηκε ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Δεν ήταν Πρωτομαγιά, αλλά 22 Μαΐου. 

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση όταν δέχτηκε επίθεση από άγνωστους με ρόπαλα. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης χτυπήθηκε από τρίκυκλο και τελικά εξέπνευσε στις 27 Μαΐου. Ο Λαμπράκης είχε συμμετοχή σε ειρηνιστικές πορείες τον Απρίλιο του 1963 στην Αθήνα, κι ήταν απ' τα κεντρικά πρόσωπα στην εκδήλωση για την Πρωτομαγιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Το 1976, πάλι πρώτη Μαΐου, είχαμε το θάνατο του Αλέκου Παναγούλη σε τροχαίο. Ο Αλέκος Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού , τον Αύγουστο του 1968. 

Είχε συλληφθεί άμεσα και είχε τελειώσει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Η παγκόσμια κατακραυγή της δίκης απέτρεψε την εκτέλεση του Παναγούλη. Στη φυλακή βασανίστηκε μέχρι την απελευθέρωσή του. Η αμνηστία που έδωσε ο Παπαδόπουλος τον Αύγουστο του 1973 κάλυπτε και τον Αλέκο Παναγούλη. Η συγκυρία του θανάτου του Παναγούλη σε τροχαίο χαρακτηρίζεται από πολλούς ιδιαίτερα ύποπτη, επειδή μόλις λίγο καιρό πριν το θάνατό του, είχε φέρει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα μυστικά αρχεία της ΕΣΑ.

ΣΗΜΕΡΑ

Η Εργατική Πρωτομαγιά από το 1886 αποτέλεσε και αποτελεί ένα σταθμό και μια αφετηρία για τους εργαζόμενους όλου του κόσμου, που συμβολίζει τους αγώνες και τις διεκδικήσεις τους για τη διασφάλιση των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους και είναι ημέρα Μνήμης και Τιμής για όλους αυτούς που θυσιάστηκαν αλλά και για όσους συνεχίζουν με τους αδιάκοπους αγώνες τους να αγωνίζονται για το αναφαίρετο δικαίωμα του ανθρώπου για εργασία, άνοδο του βιοτικού επιπέδου, βελτίωση της ποιότητας ζωής, των συνθηκών και των όρων εργασίας.

Πέρα όμως από τη διαχρονική της σημασία, σήμερα o εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς, προσλαμβάνει και μια άλλη διάσταση, αφού οικονομική κρίση, ο εφιάλτης της ανεργίας και η ραγδαία αύξηση των οικονομικά εξαθλιωμένων συνανθρώπων μας καθιστούν τα ζητήματα της εργασίας και της οικονομικής επιβίωσης ως κεντρικά ζητήματα, στον προβληματισμό και την αναζήτηση για την παραγωγή και το σχεδιασμό της πολιτικής τόσο στην χώρα μας, όσο και στις περισσότερες χώρες του κόσμου.

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ - ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Μια εβδομάδα μας χωρίζει από την κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μαΐου. Λίγο πριν την ώρα της κάλπης, λοιπόν, καλό είναι να μάθουμε ή να θυμηθούμε μερικά χρήσιμα της διαδικασίας προκειμένου να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα εύκολα και χωρίς απρόοπτα. 

* 32 κόμματα στην εκλογική μάχη * 20.560 εκλογικά τμήματα * 9.850.802 πολίτες με δικαίωμα ψήφου 

Πρώτο στη λίστα είναι φυσικά το πού ακριβώς ψηφίζουμε. Για άλλη μια αναμέτρηση, μπορούμε να πληροφορηθούμε σε ποιο από τα περίπου 20.560 εκλογικά τμήματα της χώρας ασκούμε το εκλογικό μας δικαίωμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση του υπουργείου Εσωτερικών www.ypes.gr, κάνοντας κλικ στην ένδειξη "Μάθε πού ψηφίζεις". Ειδικά αν ανήκουμε στους 94.674 ετεροδημότες που θα ψηφίσουν στον τόπο διαμονής τους, έχουμε ένα λόγο παραπάνω να μάθουμε το εκλογικό μας τμήμα εγκαίρως. Το υπουργείο Εσωτερικών έχει φροντίσει για τη σύσταση 296 τμημάτων ετεροδημοτών σε όλη την επικράτεια. 

Η ψηφοφορία θα αρχίσει την ερχόμενη Κυριακή στις 7 το πρωί, ενώ οι κάλπες θα κλείσουν στις 7 το βράδυ. Τυπικά, η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική και οι μόνοι που εξαιρούνται είναι όσοι έχουν υπερβεί το 70ο έτος της ηλικίας τους και όσοι βρίσκονται εκείνη την ημέρα στο εξωτερικό. 

Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες άνω των 18, που είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου και δεν έχουν στερηθεί το δικαίωμα του εκλέγειν. Για πρώτη φορά στις φετινές εθνικές εκλογές, ψηφίζουν και όσοι συμπλήρωσαν τα 18 μέχρι τις 29 Φεβρουαρίου του 2012. 

Το μόνο που χρειαζόμαστε για να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα είναι η αστυνομική μας ταυτότητα. Ακόμη, όμως, και αν την έχουμε χάσει, δεν υπάρχει πρόβλημα. Εναλλακτικά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το διαβατήριό μας ή την άδεια οδήγησης ή το ατομικό βιβλιάριο υγείας όλων των ασφαλιστικών ταμείων. Ακόμα και "κομμένα" δελτία αστυνομικής ταυτότητας ή ληγμένα ελληνικά διαβατήρια γίνονται αποδεκτά.

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ 

ΑΣΠΡΑΔΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ 

ΑΦΕΝΤΟΥΛΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ 

ΒΡΕΤΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΓΡΑΨΑ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ 

ΚΟΚΟΛΙΟΥ ΕΛΛΗ 

ΛΙΑΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 

ΜΟΥΡΟΥΤΣΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 

ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ 

ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

ΠΗΤΤΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΡΑΠΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΧΡΙΣΤΟΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΑΓΙΑΣΟΓΛΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

ΒΛΑΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΒΟΡΙΔΗΣ ΜΑΚΗΣ

ΓΑΚΗΣ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ

ΔΟΥΚΑΣ ΠΕΤΡΟΣ

ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ-ΜΟΥΖΑΚΑ ΛΥΔΙΑ

ΚΑΝΤΕΡΕΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΛΕΙΒΑΔΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΛΟΥΚΑ ΙΣΜΗΝΗ

ΜΑΡΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ

ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ

ΜΠΟΥΡΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΡΑΠΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

ΧΑΣΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΒΑΡΔΑΒΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ  

ΓΚΙΟΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΚΟΛΟΒΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΠΑΝΤΕΛΟΓΛΟΥ ΤΕΥΚΡΟΣ

ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΔΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ
ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΣΤΑΘΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ

ΣΥΡΙΓΟΣ ΒΑΛΣΑΜΟΣ

ΤΑΚΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΤΟΠΑΛΛΙΑΝΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
ΤΡΙΓΑΖΗ ΑΣΤΕΡΩ
ΤΣΙΟΥΠΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΧΑΙΡΙΚΑΚΗ – ΞΑΝΘΑΚΗ ΕΛΙΝΑ

ΧΑΣΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΝΑΣΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΔΕΔΕΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΘΕΟΔΩΡΑΤΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΘΕΟΧΑΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

ΚΩΝΣΤΑ ΕΛΕΝΗ

ΛΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΗΣ

ΠΑΝΤΖΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΠΡΙΜΙΚΗΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΣ ΠΑΝΟΣ

ΣΠΑΝΟΛΙΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ

ΑΛΕΞΙΟΥ ΣΓΟΥΡΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (ΕΒΕΛΙΝΑ)

ΒΙΤΑΛΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ (ΛΕΙΑ)

ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΙΩΤΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΑΝΝΥ)

ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΚΥΡΑΤΣΗ ΔΗΜΗΤΡΑ

ΚΟΡΟΒΕΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΒΑΣΙΑ)

ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΜΠΟΥΛΜΠΑΣΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΠΕΤΡΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 

ΣΚΙΑΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΣΠΗΛΙΩΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ

ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΡΕΑΣ

ΤΖΙΒΕΛΕΚΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΓΙΩΤΑ)

ΑΛΑΜΑΡΑ-ΣΑΛΑΡΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΛΕΞΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΑ 

ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

ΚΑΛΑΠΟΘΑΡΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 

ΚΑΤΣΙΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ-ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ 

ΚΥΡΙΑΚΑΚΗ ΑΛΙΚΗ 

ΛΙΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 

ΛΥΚΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ 

ΜΑΚΡΥΝΟΡΗΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

ΣΠΥΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ 

ΤΣΙΑΚΑΛΟΣ (ΠΑΠΑΤΣΑΚΑΛΟΣ) ΣΠΥΡΟΣ 

ΧΟΥΝΤΑ ΘΑΛΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ 

ΓΕΓΙΟΥ ΜΑΡΙΑ 

ΔΕΔΟΥΣΗ ΕΛΕΝΗ 

ΚΑΡΒΟΥΝΗ ΕΛΕΝΗ 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 

ΜΠΕΝΙΑΣ ΑΡΓΥΡΗΣ 

ΜΩΡΑΪΤΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ 

ΠΑΡΟΥΤΣΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ 

ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΣΠΥΡΟΣ 

ΣΕΡΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 

ΣΠΥΡΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ 

ΧΑΜΑΚΙΩΤΗΣ ΘΟΔΩΡΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ

∆ΡΟΣΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΚΑΛΟΓΡΑΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΚΟΤΤΩΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

ΚΡΙΘΑΡΑΚΗ ΜΑΡΙΑ

ΛΥΓΝΟΥ ΧΡΥΣΗ

ΜΑΚΡΟΓΚΙΚΑ-ΡΙΤΣΑΤΑΚΗ ΜΑΡΟΥΛΙΩ (ΜΑΡΩ)

ΜΠΟΤΣΗ ΕΛΕΝΗ

ΝΤΟΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΙ∆ΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ

ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ

ΡΟΜΠΑΚΗΣ Ο∆ΥΣΣΕΑΣ

ΤΣΙΡΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΔΡΙΤΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΚΑΒΕΤΣΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΚΑΡΙΝΙΩΤΑΚΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ

ΚΩΤΣΟΒΙΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΚΩΦΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

ΜΑΥΡΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΜΕΛΕΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ

ΠΑΠΑΣΤΥΛΟΥ ΕΥΘΥΜΙΑ

ΡΑΠΑΝΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΡΑΦΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΤΑΜΗΛΙΑΣ ΣΠΥΡΟΣ

ΤΖΑΦΕΡΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ

ΑΡΒΑΝΙΤΗ ΠΡΕΒΕΖΑΝΟΥ ΕΥΓΕΝΙΑ 

ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 

ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΚΑΜΗΛΑΡΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 

ΚΙΟΥΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 

ΚΟΡΝΑΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ 

ΜΕΤΟΙΚΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ 

ΜΠΕΗ ΜΑΡΙΑΝΝΑ 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΠΟΛΙΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 

ΤΣΑΚΑΛΙΔΟΥ ΣΟΦΙΑ

 ΧΑΪΚΑΛΗΣ ΠΑΥΛΟΣ 

ΑΒΑΓΙΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΑΝΤΩΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΗ 

ΑΡΕΣΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

ΚΑΡΑΙΣΚΟΥ – ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ ΚΙΚΗ 

ΚΑΣΙΤΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ – NΕΟΦΥΤΟΣ 

ΚΟΛΛΙΑΡΑΚΗΣ ΑΝΤΡΕΑΣ 

ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 

ΠΑΠΑΜΕΛΕΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΒΑΣΩ) 

ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 

ΣΤΟΜΗ ΠΑΓΩΝΑ 

ΣΥΛΑΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 

ΤΟΥΛΓΑΡΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ 

ΤΣΑΔΑΡΗ ΣΟΦΙΑ 

ΤΣΙΡΩΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΔΟΥΚΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΝΤΙΝΟΔΗΜΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΤΟΥΡΚΑΝΤΩΝΗ ΙΩΑΝΝΑ

ΑΪΒΑΛΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

ΓΙΑΣΜΙΝ ΤΟΥΠΑΙ

ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ

ΖΑΦΕΙΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

ΜΙΧΑΣ ΤΑΚΗΣ

ΜΙΧΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ

ΝΑΣΟΣ ΧΡΥΣΙΝΑΣ

ΣΚΟΝΔΡΑ ΕΛΕΝΗ

ΧΑΡΚΙΟΛΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ 

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΓΙΑΝΝΙΩΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

ΓΚΙΝΟΣΑΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΓΡΟΥΝΤΑ ΑΘΗΝΑ

ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΚΑΡΑΒΑΖΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΚΟΜΗ ΜΑΡΙΛΕΝΑ

ΚΟΥΜΑΡΕΛΛΑΣ ΟΘΩΝ

ΚΥΠΡΙΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΛΕΒΙΔΗ ΜΑΡΙΑ-ΛΟΥΙΖΑ

ΜΑΚΡΙΔΗ ΘΕΟΔΩΡΑ

ΜΟΥΤΖΑΡΕΛΗ ΝΙΚΟΛΕΤΑ

ΡΟΥΣΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΧΟΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΔΡΑΚΑΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ 

ΚΥΡΙΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΧΡΟΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΑΓΓΕΛΗΣ ΕΡΝΕΣΤΟΣ

ΝΤΟΥΡΟΥΠΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΜΠΙΡΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΑΛΙΚΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

ΖΟΥΡΑ ΕΙΡΗΝΗ 

ΜΙΓΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 

ΜΠΑΦΑΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 

ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 

ΣΤΡΑΤΙΔΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 

ΤΙΛΚΙΤΖΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΓΙΑΝΝΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΗΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ 

ΚΑΡΑΠΗΔΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 

ΚΩΤΙΑΔΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 

ΛΕΒΕΝΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 

ΜΕΝΤΕΣΙΔΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ 

ΜΠΑΝΑΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 

ΠΕΡΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ 

ΦΩΤΙΑΔΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ 

ΧΡΟΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 

ΒΟΥΡΝΑΣ ΜΙΧΑΗΛ 

ΔΕΡΒΟΥ ΚΑΛΥΨΩ-ΜΗΝΑΪΣ 

ΚΑΡΑΣΙΜΟΥ ΙΩΑΝΝΑ 

ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΕΛΗΣ 

ΠΙΑΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 

ΠΛΟΥΜΠΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΤΡΑΜΠΟΥΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 

ΔΕΛΗΚΟΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

ΚΑΡΩΝΗ ΜΑΡΙΛΥΝ 

ΚΟΣΚΙΝΑ-ΣΚΛΗΡΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ 

ΚΟΤΡΩΤΣΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ 

ΜΑΛΙΚΩΤΣΗ ΣΤΥΛΙΑΝΗ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 

ΜΑΤΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 

ΜΩΡΑΚΗ ΙΩΑΝΝΑ 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

ΠΑΝΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 

ΠΑΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ 

ΦΑΝΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΚΑΤΑΤΣΗ ΜΑΡΙΑ

ΜΠΟΛΑΡΗ ΠΑΓΩΝΑ

ΡΕΜΠΑΠΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ

ΡΗΓΑΤΟΣ ΟΡΕΣΤΗΣ

ΤΣΑΛΠΑΤΟΥΡΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ

ΤΣΟΥΚΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΧΡΗΣΤΟΥ ΕΙΡΗΝΗ

ΧΡΥΣΟΒΙΤΣΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Μέχρι αυτήν την στιγμή δεν γνωρίζουμε τους υποψήφιους στην Περιφέρεια Αττικής των δύο παρακάτω κομμάτων

Οι υπεύθυνοι των δύο αυτών κομμάτων, αν επιθυμούν μπορούν να μας γνωρίσουν τους υποψηφίους τους στην περιφέρεια Αττικής στο email geKolliasVarnavas@gmail.com

''ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ: ΑΛΙΜΟΝΟ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΑΝ...''

• γράφει ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''

Πρώτα ερωτεύεσαι και...γι' αυτό θες να ακούσεις Μητροπάνο ή πρώτα τον ακούς και μετά αναζητάς...επιτακτικά να ερωτευτείς;.. 

Εγώ πάντως ένα βράδυ -πριν εννιά χρόνια περίπου- συνδυάζοντας και τα δύο, βρέθηκα κάπου στην Ιερά Οδό, μαζί με το έτερον ήμισυ, στην είσοδο του κέντρου που τραγουδούσε ο Δημήτρης Μητροπάνος. 

Δεν με εξέπληξε καθόλου το γεγονός ότι για να μπεις μέσα, βρισκόσουν σε μια ατελείωτη ουρά, σαν να περιμένεις να μπεις στην Εκκλησία, σε μια μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Όσο περνούσαν τα λεπτά, ο χώρος όλο και πιο πολύ γέμιζε από κόσμο. Ηλικίες; Τα πάντα. Αλλά κυρίως νεολαία κι αυτό ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. 

Το πρόγραμμα είχε αρχίσει με κάποιους άλλους καλλιτέχνες, αρκετά αξιόλογους φωνητικά μπορώ να πω. Εκείνο όμως που πλανιόταν στην ατμόσφαιρα, ήταν η προσμονή για την είσοδο του Μητροπάνου στην πίστα. Όλοι είχαμε λάβει τα μέτρα μας. Είχαμε πάρει τα ποτά μας από το μπαρ, τα τσιγάρα παραμάσχαλα κι ήμασταν...προετοιμασμένοι... 

Από ότι αποδείχτηκε εκ των υστέρων, ποτέ δεν μπορούσες να ήσουν αρκετά προετοιμασμένος για να τον ακούσεις!... Ούτε που κατάλαβα τι συνέβαινε γύρω μου, όσο περνούσαν πια τα δευτερόλεπτα. Εκείνο που θυμάμαι, είναι ότι δεν πήγαινα όλο και πιο πέρα γιατί το ήθελα, αλλά γιατί με πίεζε ασφυκτικά το πλήθος. 

Ωραία μέχρι εδώ. Τώρα πρέπει να βρω τα λόγια για να περιγράψω, τι έγινε τη στιγμή που ανέβηκε στην πίστα ο Μητροπάνος! Δύσκολα περιγράφεται με λόγια μα την αλήθεια... Γιατί άνοιξε το στόμα του ο Δημήτρης και χάθηκε ο κόσμος γύρω μου... Τι ήταν αυτό που συνέβαινε εκεί μέσα;... Σαν σε όνειρο θυμάμαι ότι ήθελα να σηκώσω το ποτήρι μου και να το φέρω ως το στόμα μου κι απλά δεν γινόταν!!! Είχε τόσο πολύ κόσμο μέσα σ' αυτήν την αίθουσα που τον άκουγαν ευλαβικά, που λίγο θα σκεφτόταν κάποιος τους βασικούς κανόνες ασφαλείας, για τον επιτρεπτό αριθμό ατόμων μέσα σ' ένα μαγαζί, τις εξόδους κινδύνου, τις προδιαγραφές της κατασκευής κι άλλα τέτοια...πεζά και γήινα... Δεν ήταν ''ανθρώπινη'' αυτή η φωνή που ηχούσε στα αυτιά μου! Ήταν από...άλλον κόσμο! Ήταν ένας συμπαγής βράχος που έσπαγε τα κύματα και ράγιζε καρδιές με την ορμητική δύναμη ενός...φυσικού φαινομένου! Μόνο ένας άνθρωπος με βιώματα μπορούσε να τραγουδάει με τέτοιο πάθος και να χορεύει με τόση λεβεντιά το ζεϊμπέκικο... 

Κι εγώ προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω αυτήν την ευτυχία που ένιωθα, που με αξίωσε ο Θεός να μου τραγουδάει ''ένας Μητροπάνος''! Έπρεπε να ανάψω τσιγάρο, δε γινόταν! Δεν μπορείς να ακούς ''σ' αναζητώ, σ' αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα, λείπει το βλέμμα σου απ' της αυγής τα χρώματα'' και να μη νιώθεις τη νικοτίνη να διαπερνάει στο αίμα σου! Δεν γίνεται! Κι ύστερα ήρθε το ''ΑΛΙΜΟΝΟ''... Όλη αυτή ''η μάζα'' παρέλυσε!... ''Δυο νύχτες ανταμώσανε πάνω στα δάκρυά μου, η νύχτα που σε γνώρισα κι η νύχτα που χωρίζουμε, και κλαιν' τα όνειρα μου, θα πνίξουν την καρδιά μου''... 

'Θεέ μου! Πόσο...σφοδρό ήταν το συναίσθημα μου! Έρωτας και Μητροπάνος μαζί;! Απλά...δεν αντέχεται! Τα δάκρυά μου άρχισαν να κυλούν ένα ασταμάτητο ποτάμι που κατέληγε στο ουίσκι μου... Η λέξη ''ντροπή'' δεν υπήρχε εκείνη την ώρα στο λεξιλόγιό μου, γιατί πολύ απλά, ο καθένας ζούσε τη δική του στιγμή με την ίδια σφοδρότητα με μένα... ''ΑΛΙΜΟΝΟ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΓΑΠΗΣΑΝ''... ΑΛΙΜΟΝΟ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΑΝ... 

Οι καρδιές που ράγιζαν κάθε φορά που τραγουδούσε ο Μητροπάνος, απλά...έσπασαν σε χίλια κομμάτια στις 17 του Απρίλη... Και τώρα φίλε, ''πες μου...που πουλάν καρδιές'';... Μια βδομάδα μετά τον φυσικό του θάνατο, βρέθηκα σ' ένα μαγαζί κι ένας αληθινός καλλιτέχνης βρήκε το θάρρος να ερμηνεύσει κι εκείνος το ''αλίμονο''... Παραλήρημα... Νομίζω πως ξέρω γιατί ενώσαμε όλοι οι θαμώνες μαζί του, τις φωνές μας και τραγουδούσαμε με τόσο πάθος: ευχόμασταν, όσο ψηλά κι αν είναι τώρα πια ο Δημήτρης Μητροπάνος, να μας άκουγε να τον τιμάμε και να του στέλνουμε την αιώνια ευγνωμοσύνη μας που υπήρξε στις ζωές μας, έστω και για λίγο... ''Γιατί να φύγεις ξαφνικά απ' τη ζωή μου''...

Υ.Γ Για την ιστορία, το ''ΑΛΙΜΟΝΟ'' είναι το ποτ πουρί τριών τραγουδιών: ''δυο νύχτες'' (Τ.Βοσκόπουλος-Η.Λυμπερόπουλος), ''αλίμονο'' (Δ.Χριστόπουλος-Σ.Καπίρη), ''θέλω απόψε να σου γράψω'' (Σ.Παπαβασιλείου-Κ.Βέργος). Αλλά για όλους εμάς -τους αθεράπευτα πιστούς θαυμαστές του- το ''ΑΛΙΜΟΝΟ'' είναι ΕΝΑ άσμα και θεωρείται πια...συνώνυμο με τον αλησμόνητο ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ...

ΕΚΛΟΓΕΣ. ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ

• γράφει ο Γιώργος Κόλλιας

6 ΜΑΙΟΥ 2012 ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ.

Προσέξτε τώρα συμβολισμούς:

• 6 Μαϊου είναι ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
• 6 Μαίου είναι η ΠΑΓΚΟΣΜΑΙ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ
• 6 Μαίου γεννήθηκε ο Φροϊντ, πατέρας της ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ

Είμαστε ικανοί, λοιπόν, να ψηφίσουμε έναν "ΠΑΡΑΛΥΤΟ", να ξεραθούμε στο ΓΕΛΙΟ και μετά να πάμε ομαδικά για ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ!

ΤΑ 36 ΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

1) Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) (Ε. Βενιζέλος),

2) Νέα Δημοκρατία (Αντ. Σαμαράς),

3) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α. Παπαρήγα),

4) ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο (Α. Τσίπρας),

5) Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.) (Γ. Καρατζαφέρης),

6) Δημοκρατική Συμμαχία (Ντόρα Μπακογιάννη),

7) Κοινωνική Συμφωνία (Λουκά Κατσέλη),

8) Ανεξάρτητοι Έλληνες (Πάνος Καμμένος),

9) Δημοκρατική Αριστερά ( Φωτ. Κουβέλης),

10)Δράση - Φιλελεύθερη Συμμαχία (συνασπισμός συνεργαζομένων κομμάτων) - (Σ. Μάνος και Γ. Βαλλιανάτος),

11) Οικολόγοι Πράσινοι (6μελής εκτελεστική επιτροπή),

12) Ένωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης),

13) Κόμμα Φιλελευθέρων ( Κ. Καλλιγιάννης),

14) Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή (Ν. Μιχαλολιάκος),

15) Δημοσθένης Βεργής - Έλληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής),

16) ΟΧΙ (συνασπισμός των συνεργαζόμενων κομμάτων Δημοκρατική Αναγέννηση και Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Σ. Παπαθεμελής - 3μελής διοικούσα επιτροπή),

17) Κίνημα Δεν Πληρώνω (Βασ. Παπαδόπουλος),

18) Κ.Ε.Α.Ν.- Κίνημα Εθνικής Αντίστασης (Ιπποκράτης Σαββούρας),

19) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) - Μ.Λ. ΚΚΕ- Εκλογική Συνεργασία (συνασπισμός συνεργαζόμενων κομμάτων) - (4μελής διευθύνουσα επιτροπή),

20) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) - Μέτωπο της Αντικαπιταλιστικής Επαναστατικής Κουμμουνιστικής Αριστερός και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας 21μελής κεντρική συντονιστική επιτροπή),

21) Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδος- Ο.Κ.Δ.Ε. (3μελής διοικούσα επιτροπή),

22) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας),

23) ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (3μελής διοικούσα επιτροπή),

24) Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας (Ν. Αλικάκος),

25) Εθνική Ελπίδα (Γεώργ. Παπαδόπουλος - Γιαννιτσά),

26) Π.Α.Μ.Ε. στο Γ.Ε.Σ.Ε.ΕΠ. (Θεόδ. Κυρωγιάννης),

27) Κοινωνία Πολιτική Παράταξη συνεχιστών Καποδίστρια (Μιχ. Ηλιάδης),

28) Κόμμα Πειρατών Ελλάδας (Ι. Παναγόπουλος),

29) Φίλοι του Ανθρώπου (Κ. Σταμούλης),

30) Δημιουργία Ξανά ( Γλαύκος Τζήμερος),

31) Παναθηναϊκό Κίνημα - ΠΑΝ.ΚΙ.- ( Γεώργ. Μπέτσικας),

32) Αξιοπρέπεια (συνδυασμός ανεξάρτητων υποψηφίων) - (Παν. Θεοδωρόπουλος),

33) Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ.Ε.Κ.Ε.) (Μ. Τζαλαζίδης).

34) Δημοβούλιο Πολιτών - ('Αμεση) Δημοκρατία στην Πράξη (συνδυασμός ανεξάρτητων υποψηφίων) - ( Γ. Κόκκας),

35) Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (Π.Α.Α.) - (Νικ. Κολίτσης, μεμονωμένος υποψήφιος) και

36) Τυραννοκτόνοι - Αθαν. Δασκαλόπουλος (μεμονωμένος υποψήφιος).

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΟΣΑ ΘΥΜΟΥΜΑΙ ΞΙΣΤΟΡΩ"

Την Παρασκευή 11 Μαΐου 2012 και ώρα 8.00 μ.μ. θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Κόλλια  «ΟΣΑ ΘΥΜΟΥΜΑΙ ΞΙΣΤΟΡΩ»  στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου  (Λεωφ. Μαραθώνος και 25ης Μαρτίου, Μαραθώνας) 

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν ο Χάγκεν Φλάισερ καθηγητής της Νεώτερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο Αλέξανδρος Παπακωνσταντίνου ζωγράφος 

Κατά την διάρκεια της παρουσίασης θα προβληθεί ολιγόλεπτο video, ενώ μετά την παρουσίαση θα υπάρχει μικρός μπουφές.

Η παρουσίαση  γίνεται υπό την αιγίδα του Δήμου Μαραθώνα.

Πρόκειται για την περιγραφή της ζωής ενός παιδιού στην δεκαετία του 1960 στον Βαρνάβα, ένα Αρβανιτοχώρι της Αττικής. Η κοινωνική ζωή, οι παραδόσεις και τα έθιμα, η εξέλιξη και οι καθυστερήσεις αποτυπώνονται μέσα από τα παιδικά μάτια του συγγραφέα. Δεν είναι απλά μια προσωπική ιστορία, αλλά μια καταγραφή ενός, όχι και τόσο μακρινού, παρελθόντος. 

Στο βιβλίο περιλαμβάνεται και μικρή φωτογραφική συλλογή. 

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ Γ. ΚΟΛΛΙΑ "ΟΣΑ ΘΥΜΟΥΜΑΙ ΞΙΣΤΟΡΩ"

21Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ!

Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ

21 Απριλίου 1967:
Τα τανκς της χούντας στους δρόμους
της Αθήνας

Στρατιωτικό κίνημα, που εξερράγη τα ξημερώματα τις 21ης Απριλίου 1967, με επικεφαλής τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο. Κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και επέβαλλε μία στυγνή δικτατορία, που διήρκεσε επτά χρόνια.

Η χώρα την εποχή εκείνη βρισκόταν ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο. Οι εκλογές είχαν προκηρυχθεί για τις 28 Μαΐου και την εξουσία ασκούσε από τις 3 Απριλίου η ΕΡΕ, με πρωθυπουργό τον αρχηγό της Παναγιώτη Κανελλόπουλο, έχοντας τη συναίνεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γεωργίου Παπανδρέου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Γεγονός των ημερών ήταν η συναυλία των Rolling Stones στο γήπεδο του Παναθηναϊκού (17 Απριλίου), που όμως διαλύθηκε από την Αστυνομία, προς μεγάλη απογοήτευση των αθηναίων ροκάδων, που θα έβλεπαν ένα συγκρότημα - θρύλο στην ακμή της δημιουργικότητάς του.

Διάχυτη ήταν η πεποίθηση ότι τις επερχόμενες εκλογές θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου και θα επανερχόταν θριαμβευτικά στην εξουσία υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Πολλοί ήλπιζαν ότι θα ετίθετο ένα τέλος στη διετή πολιτική ανωμαλία, που έμεινε στην ελληνική ιστορία ως «Αποστασία» και σηματοδοτήθηκε με την παραίτηση του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου (είχε λάβει το 52,2% στις εκλογές του 1964) στις 15 Ιουλίου 1965, μετά τη σύγκρουσή του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο.

Στα δεξιότερα του πολιτικού φάσματος, ένα τμήμα της ΕΡΕ ζητούσε ένα «λοχία» για να σώσει τη χώρα από τον αναρχοκομμουνισμό. Για τη μετεμφυλιακή Δεξιά της προδικτατορικής περιόδου, κομμουνιστές ήταν εν ευρεία εννοια και οι κεντρώοι και οπωσδήποτε ο απρόβλεπτος Ανδρέας Παπανδρέου, που ήταν το ανερχόμενο αστέρι στην πολιτική σκηνή και εκινείτο αριστερότερα από το κόμμα του, την Ένωση Κέντρου.

Οι στρατηγοί, το Παλάτι, κάποιοι πολιτικοί της Δεξιάς και οι Αμερικανοί καλόβλεπαν μία μικρής διάρκειας συνταγματική εκτροπή, που θα επανέφερε την πολιτική κατάσταση στη σωστή ρότα, δηλαδή στην εναλλαγή στην εξουσία της Δεξιάς και ενός μετριοπαθούς Κέντρου. «Η Χούντα των Στρατηγών» έμεινε στα σχέδια, καθώς τους πρόλαβαν με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οι μικροί αξιωματικοί, με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Τέτοια περίπτωση δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα, καθώς η ΕΔΑ, που εκπροσωπούσε την κομμουνιστική Αριστερά (το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου), κινούνταν στο 11,80% των ψήφων στις εκλογές του 1964, σε σχέση με το 24,43% του 1958.

Πρέπει, όμως, να συνυπολογίσουμε ότι βρισκόμασταν 17 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου και στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, όσον αφορά τον διεθνή περίγυρο. Ο στρατός ήταν πανίσχυρος, με παράδοση επεμβάσεων τον 20ο αιώνα, οι Αμερικανοί θεωρούσαν φέουδό τους την Ελλάδα, το δεξιό παρακράτος ήταν ισχυρό (Δολοφονία Λαμπράκη) και το Παλάτι ήταν ένας αυτόνομος πόλος εξουσίας, «που δεν βασίλευε, αλλά κυβερνούσε». Οι πολιτικοί που κυβέρνησαν αυτά τα 17 χρόνια (Πλαστήρας, Παπάγος, Καραμανλής και Παπανδρέου), ασχολήθηκαν κυρίως με την ανοικοδόμηση της χώρας και την οικονομική ανάπτυξη, παρά με το «βάθεμα και το πλάτεμα» των δημοκρατικών θεσμών και την εξάλειψη των μνημών του Εμφυλίου.

Το πραξικόπημα, «Επανάσταση» για τους θιασώτες του, εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Απριλίου. Λίγες ώρες πριν, είχε ολοκληρωθεί η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και τα μέλη του αποχώρησαν για τα σπίτια τους, χωρίς να έχουν ιδέα για το τι θα επακολουθούσε. Ανάμεσά τους και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Παναγιώτης Παπαληγούρας.

Η τριάδα των Παπαδόπουλου, Παττακού και Μακαρέζου, μπορεί να ήταν άσοι στη συνωμοσία, αλλά εκμεταλλεύτηκαν τον βαθύ ύπνο των δημοκρατικών κυβερνήσεων και φρόντισαν να τοποθετήσουν στις πιο νευραλγικές θέσεις του στρατεύματος ανθρώπους μυημένους στα σχέδιά τους. Τους βοήθησε, επίσης, το γεγονός ότι μέσα στην Αθήνα υπήρχαν μεγάλες μάχιμες μονάδες, όπως το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, που βρισκόταν στη σημερινή Πολυτεχνειούπολη, με διοικητή τον ταξίαρχο Παττακό.

Από εκεί βγήκαν τα πρώτα τανκς στις 2 τα ξημερώματα, για να καταλάβουν όλα τα στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας (Βουλή, Υπουργεία, ΕΙΡ, ΟΤΕ, Ανάκτορα). Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς εξαπέλυε πιστές στο κίνημα δυνάμεις για να συλλάβουν το σύνολο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι πραξικοπηματίες έβαλαν σε εφαρμογή το ΝΑΤΟικό σχέδιο «Προμηθεύς», για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, με αποτέλεσμα να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Μεγάλη ήταν η συμβολή του διοικητή της Σχολής Ευελπίδων, Δημήτρη Ιωαννίδη, ο οποίος κινητοποίησε το τάγμα της σχολής και τη Στρατιωτική Αστυνομία (ΕΣΑ).

Μία από τις πρώτες ενέργειες των συνωμοτών ήταν να συλλάβουν τον αρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο Σπαντιδάκη και να τον αντικαταστήσουν με τον ομοιόβαθμό του Οδυσσέα Αγγελή, που ήταν μυημένος στο κίνημα. Ο νέος αρχηγός του Στρατού έδωσε εντολή σε όλους του μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς να εφαρμόσουν το σχέδιο «Προμηθεύς» κι έτσι να εξασφαλισθεί η υπακοή του στρατεύματος σε όλη τη χώρα.

Η μοναδική ενέργεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα έγινε από την πλευρά του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γεωργίου Ράλλη, ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο «Προμηθεύς» είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή, με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να μην λάβει ποτέ το σήμα του Γεωργίου Ράλλη.

Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης και στις 3:30 τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου το στρατιωτικό κίνημα είχε επικρατήσει και μάλιστα αναίμακτα. Νωρίς το πρωί, το ραδιόφωνο ΕΙΡ έπαιζε εμβατήρια και δημοτικά άσματα και οι αγουροξυπνημένοι Έλληνες άκουγαν τα πρώτα «Αποφασίζομεν και Διατάζομεν» των δικτατόρων, που ήταν η απαγόρευση των συγκεντρώσεων άνω των τριών ατόμων. Με συντακτική πράξη κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεστάλησαν οι διατάξεις του Συντάγματος και ματαιώθηκαν οι εκλογές της 28ης Μαΐου 1967.

Αιφνιδιασμένοι από τις εξελίξεις φαίνεται να ήταν και οι Αμερικανοί, που δεν περίμεναν την κίνηση του Παπαδόπουλου. Τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Φίλιπ Τάλμποτ ξύπνησε ο ανιψιός του πρωθυπουργού Κανελλόπουλου, Διονύσης Λιβανός, και του ανακοίνωσε την είδηση. Όταν μετά από λίγες μέρες ο Τάλμποτ είπε στο σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Τζακ Μέρι, ότι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ήταν ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, αυτός του απάντησε κυνικά: «Μα, πως είναι δυνατόν να βιάσεις μία πόρνη;..»

Μόνο δύο πρωινές εφημερίδες πρόλαβαν να περιλάβουν στην ύλη τους την εκδήλωση του πραξικοπήματος. Η «Καθημερινή» στην πρώτη της σελίδα είχε ένα μονόστηλο με τίτλο «Την 2αν πρωινήν εξερράγη στρατιωτικόν κίνημα. Συνελήφθησαν πολιτικοί άνδρες», ενώ η «Αυγή» πάνω από τον τίτλο της έγραφε: «Συνελήφθησαν από στρατιωτικούς οι Μ. Γλέζος, Λ. Κύρκος, Α. Παπανδρέου. Ασυνήθιστες κινήσεις στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων».

Στις 7 το πρωί, η ηγεσία των πραξικοπηματιών επισκέφθηκε στα Ανάκτορα του Τατοΐου τον Κωνσταντίνο και του ζήτησε να ορκίσει την κυβέρνησή τους. Η περιοχή ήταν περικυκλωμένη από τανκς για να μην υπάρξει περίπτωση δυναμικής αντίδρασης από τον άνακτα. Ο βασιλιάς, παρά την προτροπή του συλληφθέντα πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου να αντισταθεί, συμβιβάστηκε μαζί τους «για να μην χυθεί αίμα ελληνικό» και αργά το απόγευμα όρκισε την κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Κόλλια. Επρόκειτο βέβαια για πρωθυπουργό - μαριονέτα, αφού τα νήματα κινούσε ο ισχυρός άνδρας του κινήματος, συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο συλληφθείς και αποπεμφθείς αρχηγός του ΓΕΣ Γρηγόριος Σπαντιδάκης, άνθρωπος του βασιλιά, όπως και ο Κόλλιας, προσχώρησε στους κινηματίες και ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Την ίδια μέρα άρχισαν και οι συλλήψεις απλών πολιτών, ενώ είχαμε και τα πρώτα θύματα. Τα όργανα της Χούντας δολοφονούν στον Ιππόδρομο, που είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, το στέλεχος της ΕΔΑ Παναγιώτη Ελή, ενώ ένας στρατιώτης πυροβολεί τη νεαρή Αθηναία Μαρία Καλαυρά, γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές του. Δέκα ημέρες αργότερα, η Χούντα ανακοίνωσε ότι οι συλληφθέντες ανέρχονταν σε 6509 άτομα, στη συντριπτική τους πλειονότητα αριστερών πεποιθήσεων.

Η Ελλάδα από την 21η Απριλίου 1967 μπήκε στο «γύψο», κατά την έκφραση του Παπαδόπουλου, για 7 χρόνια, 3 μήνες και 3 μέρες. Η Δικτατορία κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στις 23 Ιουλίου 1974, μετά το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο. Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η Κυπριακή τραγωδία, καταγράφουν τη Χούντα των Συνταγματαρχών ως μία από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/articles/250#ixzz1sgOg5ypE

''ΤΡΑΤΖΙΚ!...''

γράφει ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''

Είδηση πρώτη: χρήσιμο πράγμα το κινητό, μαθαίνεις νέα. Αφού να φανταστείς, εγώ φέτος από που λες ότι έμαθα ότι ο Χριστός Ανέστη; Από το κινητό! Κάθε λίγο και λιγάκι, ντιν!, να' σου κι ένας υποψήφιος βο(υ)λευτής με...ενημέρωνε για το Θαύμα μ' ένα του μήνυμα! Αυτό θα πει ''κοντά στο λαό''! 

Εκείνο που με στενοχώρησε όμως, είναι ότι μόνο οι πολιτικάντηδες έμαθαν για την Ανάσταση του Κυρίου κι οι φίλοι μου χαμπάρι δεν πήραν! Αδιαφόρησαν τελείως! Ούτε ένας τους δεν ενδιαφέρθηκε να με ενημερώσει για το Συμβάν; Μα να τα μαθαίνω όλα από τους ξένους; Τι πράσινοι, τι μπλε, τι κόκκινοι, τι πρώην μπλε που γίνανε πράσινοι, τι πράσινοι που έγιναν πορτοκαλί, τι μαύροι με μπλε και πράσινους κόκκους, όλοι σε πανστρατιά για την ενημέρωση του...θρήσκου πολίτη! 

Το θέμα είναι ότι οι εκλογές (σόρυ, το Πάσχα ήθελα να πω) είναι...κινητή γιορτή κι έτσι, κάθε φορά αλλάζει η χρονική στιγμή της...αποκάλυψης! ''Χριστός Ανέστη 21 ημέρες πριν τις εκλογές'', ''Χριστός Ανέστη 27 ημέρες πριν τις εκλογές'' κλπ... Τι γίνεται ρε παιδιά τελικά; Αρχίζω να πιστεύω ότι η Ανάσταση του Θεανθρώπου σχετίζεται άμεσα με τις εκλογές! Το ερώτημά μου όμως είναι το αιώνιο: η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; Πρώτα Ανέστη ο Κύριος κι εξαιτίας του προκηρύχθηκαν οι εκλογές ή τούμπαλιν;... Κι εγώ που νόμιζα ότι εκλογές γίνονται για το...γινάτι του Αντώνη και μόνο, πόσο έξω έπεσα;... Επίσης μπορώ να σου πω με μαθηματική ακρίβεια ότι ο Χριστός θα γεννηθεί 7 μήνες και 19 ημέρες μετά τις εκλογές!! Κι αυτό είναι...δέσμευση! Για να σε κάνω να σκάσεις από τη ζήλια σου, που εγώ θα το πληροφορηθώ και πάλι μέσω sms- από εκείνα τα...απίθανα άτομα! 

Με τη γιορτή μου μόνο παρουσιάζουν δυσκολίες. Βλέπεις, με φωνάζουν Άκη(!) και θολώνω τα νερά! Του Αγίου Γεωργίου μου έρχεται μήνυμα, σου λέει Γιώργος-Γιωργάκης-Άκης, του Αγίου Αθανασίου άλλο μήνυμα, σου λέει Αθανάσιος-Θανασάκης-Άκης και πάει λέγοντας... Έλα όμως που εμένα με βάφτισαν Στυλιανό-Στελάκη-Άκη και που να πάει τώρα ο νους του καημένου του υποψήφιου, με αποτέλεσμα κάθε 26 Νοέμβρη να μην ακούγεται ούτε ένα ''ντιν'' στο ρημαδοκινητό μου!... Τι να σου κάνω, έχε χάρη που δεν φαίνονταν οι αριθμοί των κινητών όλων εκείνων των...μαργαριταριών, γιατί είχα κι εγώ κάτι ''ευχές'' να τους στείλω, μα κάτι ''ευχές''...σκέτο λουκούμι... 

Είδηση δεύτερη: τι έμαθα που λες ο άνθρωπος αυτές τις Άγιες μέρες; Ότι υπάρχουν γονείς που είναι τόσο υπερπροστατευτικοί με το παιδί τους, που θεωρούν ότι ο ψυχισμός του πληγώνεται ανεπανόρθωτα όταν τα αναίσχυντα κανάλια κάνουν ντου μπροστά στην οικία τους και παραβιάζουν την προσωπική ζωή της οικογένειας.Τότε λέει το παιδί παθαίνει τέτοιο παιδικό τραύμα που μόνο με την Σταύρωση του Ιησού Χριστού μπορεί να συγκριθεί το δράμα του... (Ω! Μον Ντιε!...) Κι ότι εμείς οι υπόλοιποι δεν σεβόμαστε το καημένο το ανήλικο κι εκμεταλλευόμαστε τη διασημότητα των γονιών του εις βάρος του... 

Το γεγονός ότι ο μπαμπάς αυτού του παιδιού υπήρξε πρώην πανίσχυρος υπουργός ενός κόμματος και νυν προφυλακιστέος στον Κορυδαλλό (''ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές'') κι η μαμά του η πρώην γραμματέας του, έχουν κατακλέψει και καταληστέψει έναν λαό ολόκληρο, έχουν...παρκάρει εντός τής -1000 τετραγωνικών- βίλας τους 2-3 υποβρύχια, για να τα...βουλιάζει το παιδάκι στην πισίνα, έχουν βάλει στο κύκλωμα το θείο, την κόρη, την αδερφή, τα ξαδέρφια, τον κουμπάρο, την ανηψιά, την υπηρέτρια, τον γείτονα, τον μπατζανάκη, τον Εφραίμ(φιλική συμμετοχή), τη θεία μου την χίπισσα κλπ, έχουν στα κομοδίνα -αντί για ασπιρίνες- ράβδους χρυσού, παντρεύονται στα Παρίσια, κολυμπάνε στα Κανάρια Νησιά, πίνουν καφέδες στα Λονδίνα κι αγοράζουν γραβάτες στα Μιλάνα, όχι μόνο δεν πληγώνει τον ψυχισμό του παιδιού, τουναντίον του δίνει και το...ηθικό κίνητρο για το πως θα αντεπεξέλθει τις δυσκολίες της ζωής, μεγαλώνοντας σ' αυτήν την άτιμη την κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους ρίχνει στα τάρταρα!...(τι-ακούς-κώλε-μου-και-δεν-κλάνεις-σόρυ-κιόλας!)...

Είδηση τρίτη και τελευταία: από έγκυρη (και ουχί κυβερνητική) πηγή μαθαίνω ότι ο Χριστός βαρέθηκε κάθε χρόνο το ίδιο βιολί, να γίνεται ΕΙΔΗΣΗ μέσω Ιουδαϊκών sms η Ανάσταση Του και να προσπαθεί μάταια να βάλει μυαλό σε 10.000.000 κουφιοκεφαλάκηδες κι αποφάσισε να πάρει το Φωτοστέφανο του και να φύγει. 

Εξάλλου Εκείνος ήξερε ότι ο Ιούδας ήταν μόνο ένας κι έρχεται εδώ κάτω κι αντικρίζει χιλιάδες... Άσε που δεν ξέρει πως να χειριστεί το...επικοινωνιακό κομμάτι, παραμονιάτικα των εκλογών! (που πας ρε Καρα-Χρίστοοο!..) Κι αυτά τα ''sms'' πάλι, τι διαβολεμένα πράγματα είναι Πατέρα Παντοκράτορα;... Αμ, το άλλο; Κάθε θαύμα -μόνο- τρεις ημέρες σ' αυτόν τον τόπο κι οι παπάδες άφησαν την Εκκλησία και έπιασαν τις...οff shore (τις ποιες;) αντάμα με τις μεγαλοϋπουργάρες;;; Oh! my Father! Ξέχασα κι αυτά που ήξερα ο Θεάνθρωπος! 

Kι ύστερα, που ακούστηκε να έχουν το προνόμιο να τραυματίζονται ψυχικά μόνο τα βουτυρόπαιδα -πως τα επιτρέπεις όλα αυτά ρε Πατέρα!- και τα παιδάκια του λαουτζίκου να υπομένουν καρτερικά το γουργούρισμα στα στομάχια τους;... 

Ω! Θεέ μου (Πατέρα εννοούσα) που με στέλνεις κι Εσύ να Σταυρωθώ;;; Σε μια χώρα που όταν ακούνε τη λέξη ''Σταυρός'', σε ρωτάνε ''αλήθεια πόσους...σταυρούς είπαμε πως μπορώ να βάλω στη Β' Αθήνας'';;;! κι ο νους τους πάει αυτόματα σε κάτι -να δεις πως τα λένε;-...''ψηφοδέλτια'';;; (γέμισε το μυαλό μου με άγνωστες λέξεις!)... 

ΤΡΑΤΖΙΚ!... Α, ρε Πατέρα! αν και τους έχεις μάθει πια για τα καλά, εξακολουθείς να με στέλνεις κάθε χρόνο ακόμα εκεί κάτω;... Αφού στο λέω, είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι...

ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ "ΗΛΙΟΣ": ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΘΩΩΣΗ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 127 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕΝΑΝ

Του Παναγιώτη Στάθη

Εκατόν είκοσι τρία χρόνια φυλάκιση σε κάθε έναν από τους 4 κατηγορουμένους για την τραγωδία με το αεροσκάφος της Κυπριακής εταιρίας « Ήλιος» στις 14 Αυγούστου 2005 στο Γραμματικό με θύματα 121 συνανθρώπους μας, επέβαλε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών μετά από πεντάμηνη ακροαματική διαδικασία. 

Η απόφαση ελήφθη 7 χρόνια μετά την τραγωδία κι ενώ ήδη είχαν αθωωθεί οι κατηγορούμενοι στην Κύπρο (εκκρεμεί έφεση κατά εκείνης της απόφασης) γεγονός που δημιουργεί κατά τους δικηγόρους νομικό ζήτημα. 

Το δικαστήριο έκρινε ενόχους για ανθρωποκτονία με ενσυνείδητη αμέλεια τους Δημήτρη Πανταζή, διευθύνοντα σύμβουλος της εταιρείας, Γιώργο Κικκίδη, διευθυντή πτητικών επιχειρήσεων και Γιάνκο Στοΐμένοφ, αρχιπιλότο της εταιρείας και για ανθρωποκτονία από αμέλεια τον Άλαν Ίργουιν, μηχανικό βάρδιας την ημέρα της μοιραίας πτήσης. 

Σύμφωνα με την κατηγορία, οι τρεις πρώτοι παρέλειψαν, αν και όφειλαν, ν’ αναθέσουν την πτήση σε χειριστές κατάλληλους και ικανούς. Επιπλέον, κατηγορούνται ότι δεν απαγόρευσαν στους πιλότους να πραγματοποιήσουν την πτήση παρότι ο ένας είχε πρόβλημα συμπεριφοράς, συντονισμού και συνεργασίας με τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος και ο δεύτερος εμφάνιζε αδυναμία στην εκτέλεση των διαδικασιών τις οποίες εκτελούσε βιαστικά και χωρίς να τηρεί όσα προβλέπονταν. 

Ο μηχανικός Άλαν Ίργουιν φέρεται ότι σε μη προγραμματισμένο έλεγχο που διενήργησε λίγο πριν την πτήση, επιχείρησε να πραγματοποιήσει έλεγχο της διαρροής πίεσης θαλάμου μετακινώντας τον επιλογέα του τρόπου συμπίεσης από την αυτόματη στη χειροκίνητη λειτουργία και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασία, δεν επανέφερε τον επιλογέα στην αυτόματη θέση αλλά τον άφησε στη χειροκίνητη. Το δικαστήριο καταδίκασε τους κατηγορουμένους σε φυλάκιση 3 ετών τον καθένα, επιβάλλοντας τους επιπλέον ένα χρόνο για κάθε θύμα του αεροπορικού δυστυχήματος, ενώ σύμφωνα με την απόφαση, εκτιτέα είναι τα 10 έτη. Η δίκη αυτή ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης ξεκίνησε μόλις τρεις μέρες μετά την αθώωση των κατηγορουμένων στην Κύπρο, για την οποία ωστόσο έχει ασκηθεί έφεση από τη Γενική Εισαγγελία και αναμένεται στις αρχές Μαΐου η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου. Σύμφωνα με δικηγόρους των θυμάτων πάντως, δημιουργείται σοβαρό ζήτημα καθώς υπάρχουν δύο αποφάσεις, η μία αθωωτική στην Κύπρο και η δεύτερη καταδικαστική στην Ελλάδα, που αφορούν ίδιες κατηγορίες και ίδια πρόσωπα.

Πηγή:www.capital.gr

ΤΟ ΑΣΠΡΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

• γράφει ο Γιώργος Κόλλιας

Από μικρό παιδί θυμάμαι την διαίρεση. Όχι την μαθηματική πράξη, αλλά την κοινωνική. Τότε οι μισοί ήσαν «Ολυμπιακοί» και οι άλλοι μισοί «Παναθηναϊκοί». Όποιος τολμούσε και ήταν «Α.Ε.Κ.», ας πούμε, ήταν εκτός κλίματος, περιθωριακός.  Τα επόμενα χρόνια ήμασταν ή «Δεξιοί», ή «Αριστεροί». Ενδιάμεσο δεν υπήρχε, δεν επιτρεπόταν. Μετά ήρθαν τα «πράσινα» και τα «μπλε» καφενεία. Άντε τώρα να μην ήσουν ούτε «πράσινος», ούτε «μπλε». Καφέ δεν έπινες! 

Στις μέρες μας πρέπει να είσαι «αντιμνημονιακός», ή –υποχρεωτικά- «μνημονιακός». Ή «βγαίνεις στο κλαρί» λοιπόν, σε ένα ανένδοτο αγώνα κατά του μνημονίου, ή στηρίζεις το -καταστροφικό για τους πολίτες - μνημόνιο. Το ενδεχόμενο να μην είσαι ούτε «αντιμνημονιακός», ούτε «μνημονιακός» δεν υπάρχει. Δεν επιτρέπεται. 

Φυσικά και δεν είμαι «μνημονιακός». Δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω μια συνταγή που, όπως αποδεικνύεται, επιτείνει την ύφεση, αφαιρεί εισοδήματα από εργαζόμενους και συνταξιούχους, αυξάνει την ανεργία, αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής.. 

Από την άλλη, όμως, μια σειρά από αλλαγές στην οικονομική ζωή της χώρας έπρεπε να γίνουν, εδώ και χρόνια. Ο υπερτροφικός και κατά κανόνα αντιπαραγωγικός Δημόσιος Τομέας χρειαζόταν εκσυγχρονισμό, αναδιάταξη προσωπικού, αναδιάρθρωση υπηρεσιών. Η απίστευτη σπατάλη πόρων σε δραστηριότητες που δεν εξυπηρετούσαν τίποτα άλλο παρά τα συμφέροντα των αρπακτικών, έπρεπε να διακοπεί. 

Φυσικά και δεν είμαι «μνημονιακός». Έχει περικοπεί ο μισθός μου κατά 40%, τα χρέη με κυνηγούν, η ζωή μου αναστατώθηκε. Θα ήταν λοιπόν τουλάχιστον παράλογο να υποστηρίζω το μνημόνιο. 

Αλλά πάλι κανείς δεν μου προτείνει την «άλλη» λύση. «Όχι» λοιπόν κι εγώ, αλλά μετά τι; Υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο; Με συγκεκριμένα βήματα, με κοστολόγηση κάθε μέτρου, με ενδιάμεσους στόχους και τελικό προορισμό; Λυπάμαι αλλά δεν έχω ακούσει κάτι τέτοιο. Και δεν μπορώ να συμφωνήσω με την λογική «πάμε και βλέπουμε». 

Ακόμη δεν βλέπω -και διορθώστε με αν κάνω λάθος- έναν συγκεκριμένο «αντιμνημονιακό» συνασπισμό εξουσίας. Γιατί ακόμη και να υπάρχει το σχέδιο, πρέπει να υπάρξει κάποια κυβέρνηση που θα το εφαρμόσει. Εκτός κι αν υπάρχει προοπτική επαναστατικής κατάληψης της εξουσίας, που, όμως, ούτε κι αυτό το βλέπω. 

Φυσικά και δεν είμαι «μνημονιακός». Φυσικά κι εγώ θέλω να τιμωρηθούν όλοι αυτοί που οδήγησαν την χώρα σε αυτό το χάλι. Όλοι αυτοί που ανήγαγαν την «αρπαχτή» σε πολιτική, τα πολιτικά λαμόγια που έφτιαξαν την ζωή τους καταστρέφοντας την δική μας. 

Αλλά θέλω επίσης την άλλη μέρα των εκλογών να μην υπάρχει χάος. Πολυκομματική βουλή ναι, τιμωρία των υπευθύνων ναι, αλλά και προοπτική διακυβέρνησης. Είναι «μνημονιακό» αυτό; 

Υπάρχει και κάτι άλλο ακόμη. Όντας αποστασιοποιημένος από τις εκλογές, παρατηρώ πρόσωπα και πράγματα της περιοχής μου και διαπιστώνω ότι «στελέχη» του παρελθόντος, φθαρμένα και σε μεγάλο βαθμό συνένοχα του εγκλήματος που συντελέστηκε σε βάρος της οικονομίας της χώρας, στοιχίζονται στα «αντιμνημονιακά» νέα κόμματα, επιδιώκοντας να εκλεγούν βουλευτές. Κι αυτά τους δέχονται –ή τουλάχιστον φαίνεται να τους δέχονται- χωρίς έλεγχο του ποιος είναι καθένας απ΄ αυτούς, ποια είναι η ιστορία του, ποιες είναι οι αρχές του (αν έχει). Φτάνει να δηλώνει «αντιμνημονιακός». Με αυτά τα «υλικά», όμως, τίποτα θετικό δεν προοιωνίζεται. 

Θεωρούσα ότι αυτή η εποχή ήταν η κατάλληλη για μια μεγάλη ανατροπή. Για την ανάδειξη νέων κοινωνικών δυνάμεων, μέσα από έναν καινούργιο πολιτικό φορέα, που θα συσπείρωνε ότι προοδευτικό και δημιουργικό υπάρχει στην κοινωνία μας. Αντί γι΄ αυτό βλέπω να στήνονται καινούργια «μαγαζάκια» που το μόνο που επιδιώκουν είναι η πολιτική επιβίωση αρχηγών και αρχηγίσκων, η περιχαράκωση του «χώρου» τους, η αναδιαμόρφωση των πολιτικών ισορροπιών και – τελικά- η διατήρηση της κατεστημένης κατάστασης. 

Σ΄ αυτό το παιχνίδι, εγώ τουλάχιστον, δεν μπορώ να συμμετέχω. Μένω στην άκρη και παρατηρώ, παρ΄ όλο που δεν μου ταιριάζει αυτός ο ρόλος. Αρνούμαι να μπω για άλλη μια φορά στην λογική «άσπρο» ή «μαύρο», «μνημόνιο» ή «αντιμνημόνιο». 

Δεν ζητάω πολλά. Μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά μου θέλω μόνο. Κι αυτό, δυστυχώς, κανένας, «μνημονιακός» ή μη, δεν μου το εγγυάται.

''ΤΟ ΛΑΘΟΣ'' ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΣΚΟΣ

• γράφει ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''

Το πιο...σωστό ''λάθος'' σου φίλε Γιώργο! 

Τόσα χρόνια αγώνα και αδιάλειπτης προσπάθειας, απλά δικαιώνονται! Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Για μένα που σε ξέρω προσωπικά, είναι και κάτι ακόμα πιο σημαντικό: ΑΠΕΧΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ... Κι αυτό είναι κι ένας λόγος που τόσα χρόνια αγωνίζεσαι ταπεινά και θερίζεις τα εμπόδια με το σπαθί σου... Δεν νιώθεις όμως πολύ περήφανος; Αργά αλλά σταθερά επιβεβαιώνεσαι κι επιβραβεύεσαι...Τώρα εν μέσω κρίσης λοιπόν, καιρός να ξεκαθαρίσει το τοπίο, για εκείνους που τους αξίζει πραγματικά να ξεχωρίσουν... 

Στο είχα πει ότι θα είμαι εδώ, στο πιο θερμό χειροκρότημα. Και είμαι... Δεν έχεις να φοβάσαι για τίποτα. Εσύ βάλε το ταλέντο σου κι εμείς -οι φίλοι σου- τον θαυμασμό μας! 

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ! ΑΝ ΠΑΣ ΟΣΟ ΨΗΛΑ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ, ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΠΟ...ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ!...

''ΤΟ ΛΑΘΟΣ'': 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ-ΜΟΥΣΙΚΗ-ΚΛΑΣΙΚΗ ΚΙΘΑΡΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΣΚΟΣ 

ΣΤΙΧΟΙ: ΖΩΗ 

1ο ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΟΡΕΙΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΒΑΡΝΑΒΑ ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Μια σημαντική πρωτοβουλία εγκαινιάζουν η ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΒΑΡΝΑΒΑ ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ, το ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ και το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΤΟΥ. 

Πρόκειται για το 

1ο ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΟΡΕΙΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, 

τα εγκαίνια του οποίου θα γίνουν το Σάββατο 21 Απριλίου 2012, ώρα 19.00΄.

Το Φεστιβάλ στεγάζεται στον χώρο του Ευρωπαϊκού Μουσείου Άρτου (Ανδρούτσου 7 Βαρνάβας) και θα λειτουργήσει Σάββατο 21 Απριλίου 2012 (19.00΄ - 22.00΄) και Κυριακή 23 Απριλίου 2012 (10.00΄- 13.00΄).

Την εκδήλωση στηρίζει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ενώ ομιλητές θα είναι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αγρότες.

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ