ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ "ΑΝΑΔΥΕΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ ΦΑΣΙΣΜΟΥ"

(Κείμενο του Φιντέλ Κάστρο στη χθεσινή Γκράνμα)

Πιστεύω ότι αναδύεται μια νέα, απωθητική μορφή φασισμού. Και έχει αξιοσημείωτη δύναμη σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία οι επτά δισεκατομμύρια κάτοικοι του πλανήτη μας αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.

Καμία από τις σημερινές περιστάσεις δεν έχει βέβαια σχέση με τη δημιουργία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια ή με την ίδρυση της αμερικανικής αυτοκρατορίας πριν από 200 χρόνια. Η Αγγλία ήταν η πρώτη πραγματική αποικιακή δύναμη που επέκτεινε την κυριαρχία της στο μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της Ασίας, της Αυστραλίας, της Βόρειας Αμερικής και της Καραϊβικής στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.

Δεν θα αναφερθώ σε αυτές τις γραμμές στους πολέμους και στα εγκλήματα που διέπραξε η αυτοκρατορία των ΗΠΑ τα τελευταία 100 χρόνια. Θα αναφέρω μόνο ότι θέλησε να κάνει στην Κούβα αυτό που έκανε σε πολλές άλλες χώρες στον κόσμο, αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι "μια δίκαιη ιδέα στα βάθη μιας σπηλιάς είναι ισχυρότερη από οποιοδήποτε στρατό".

Η ιστορία είναι πολύ πιο πολύπλοκη από όλα αυτά, αλλά αυτή είναι και η εμπειρία των κατοίκων της Παλαιστίνης. Αυτό αποδείχτηκε πρόσφατα και στον ντροπιαστικό, εγκληματικό πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, ένα κομμάτι γης από αυτό που αποτελούσε την ανεξάρτητη Παλαιστίνη μόλις πριν από μισό αιώνα.

Η γενοκτονία των Εβραίων από τους ναζί συγκλόνισε τους λαούς της οικουμένης. Γιατί όμως η ισραηλινή κυβέρνηση να πιστεύει ότι ο κόσμος θα παραμείνει απαθής απέναντι στη μακάβρια γενοκτονία που διεξάγεται σήμερα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού; Να θεωρείται άραγε ότι η συνενοχή της αμερικανικής αυτοκρατορίας σε αυτή την ντροπιαστική σφαγή θα περάσει απαρατήρητη;

Το ανθρώπινο είδος ζει μια πρωτοφανή περίοδο της Ιστορίας. Μια σύγκρουση πολεμικών αεροσκαφών ή πλοίων ή κάποιο άλλο παρόμοιο γεγονός θα μπορούσε να ξεκινήσει μια σύγκρουση με εξελιγμένα όπλα υψηλής τεχνολογίας που ενδεχομένως θα αποτελούσε την τελευταία περιπέτεια του Homo Sapiens.

Υπάρχουν γεγονότα που αντανακλούν την ολοκληρωτική ανικανότητα των ΗΠΑ να αντιμετωπίσουν τα σύγχρονα προβλήματα του πλανήτη μας. Οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι, όπως όμως είναι και οι ευκαιρίες να προχωρήσουμε μπροστά.

Νέες δυνάμεις με εξαιρετική σημασία βγαίνουν στο προσκήνιο. Η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα και η Νότια Αφρική -που δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς με τις περιοχές της Καραϊβικής και της Αφρικής, οι οποίες εξακολουθούν να αγωνίζονται για ανάπτυξη- αποτελούν τις δυνάμεις που στην εποχή μας είναι πρόθυμες να συνεργαστούν με τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου χωρίς να αποκλείουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη ή την Ιαπωνία.

ΠΗΓΗ

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ-ΚΟΙΝ. ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΒΥΡΩΝΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ-ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΒΥΡΩΝΑ

Ελλησπόντου 12, ΤΚ 162 32 Βύρωνας

210-7628209 – 6977.747431

kif.byrona@gmail.com

Έκκληση

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

 ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Οι βάρβαρες στρατιωτικές επιθέσεις και οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού έχουν προκαλέσει εκατοντάδες θυμάτων, ανάμεσα τους και χιλιάδες παιδιά τραυματίες.

Υπάρχει άμεση ανάγκη φαρμάκων. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας έκαμε γνωστό πώς ήδη το 30% των φαρμακευτικών αποθεμάτων έχει εξαντληθεί ενώ τα υγειονομικά υλικά έχουν εξαντληθεί σε ποσοστό 50%, την ώρα που ο αριθμός των θυμάτων πολλαπλασιάζεται καθώς οι δολοφονικές επιθέσεις του ισραηλινού στρατού συνεχίζονται.

Το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα κάνει έκκληση για βοήθεια σε  φάρμακα και καλεί τον ελληνικό λαό να ανταποκριθεί στο κάλεσμα και να σταθεί δίπλα στις ανάγκες των παιδιών και του βασανισμένου παλαιστινιακού λαού. Είναι ανάγκη να βοηθήσουμε όλοι  για να σωθούν παιδικές ζωές, να μετριασθεί η τραγωδία.

Τα φάρμακα μπορούν να παραδίνονται στο Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα Ελλησπόντου 12, Τ.Κ. 16232, Βύρωνας τηλ. 210-7628209 και 6977-747431 ή τηλεφωνείστε μας και ομάδες εθελοντών θα σας επισκεφτούν. Από την επαρχία ή μακρινές περιοχές της Αττικής τα φάρμακα μπορούν να στέλνονται ταχυδρομικά.  

Όσοι θέλετε να στείλετε χρήματα για αγορά φαρμάκων μπορείτε να χρησιμοποιήστε τους λογαριασμούς ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: 6026-010122-164 και 5009-022511-284 και θα λέτε ΓΙΑ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.  

Τα φάρμακα τα οποία χρειάζονται θα τα βρείτε κάνοντας κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο

https://docs.google.com/document/d/1wWp8lMmK6nPzLcTuFFw_2jjJuY5-JslIlwq-8328RC8/edit?usp=sharing

ΓΙΑΣΕΡ ΑΡΑΦΑΤ. Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, Ο ΗΓΕΤΗΣ. 8 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής και ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Γιάσερ Αραφάτ (Yasser Arafat), γεννήθηκε στις 4 ή 24 Αυγούστου 1929 στο Κάιρο ή την Ιερουσαλήμ -όπως υποστήριζε ο ίδιος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Μοχάμαντ Αμπντ Αλ Ραούφ Αλ Κούντουα Αλ Χουσέινι.

Ο Αραφάτ σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο πανεπιστήμιο του Καΐρου. Το 1933, μετά το θάνατο της μητέρας του, εγκαταστάθηκε με τον αδερφό του στην Ιερουσαλήμ. Το 1944 έγινε μέλος της Ένωσης Παλαιστίνιων φοιτητών και το 1950 μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Παλαιστίνιων Φοιτητών. Την τετραετία 1952 - 1956 διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Παλαιστίνιων Φοιτητών.

Μία από τις ημερομηνίες «σταθμούς» στη ζωή του ήταν στις 12 Ιανουαρίου 1953, όταν υπέβαλε έγγραφη διαμαρτυρία, γραμμένη με αίμα, προς τον Αιγύπτιο ηγέτη, στρατηγό Ναγκίμπ, τονίζοντας «Μην ξεχνάς την Παλαιστίνη».

Το 1959 ο Αραφάτ ίδρυσε το κίνημα Φατάχ που σημαίνει «Κίνημα Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης» και το 1968 εξελέγη πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Φάταχ. Από το 1968 διετέλεσε πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (Palestine Liberation Organisation, PLO), ενώ από το 1973 Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής της PLO και υπεύθυνος του Πολιτικού Τμήματος. Επίσης, ήταν Γενικός Διοικητής των Παλαιστινιακών Επαναστατικών Δυνάμεων.

Το Νοέμβριο του 1988 το Εθνικό Παλαιστινιακό Συμβούλιο προέβη στην ανακήρυξη ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, στο Αλγέρι, ενώ στις 12 Δεκεμβρίου 1988 ο Αραφάτ αναγνώρισε το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ και αποκήρυξε την τρομοκρατία. Στις 2 Απριλίου 1989 ορίστηκε Πρόεδρος του ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους έπειτα από ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου της PLO στην Τύνιδα και στις 8 Αυγούστου 1989 εξελέγη ομόφωνα Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης Φάταχ, στο πλαίσιο των εργασιών του 5ου Συνεδρίου της οργάνωσης αυτής.

Στις 3 Φεβρουαρίου 1992 ο Αραφάτ παντρεύτηκε μυστικά την 28χρονη γραμματέα του από την Ιερουσαλήμ, Σούχα Ταουίλ, με την οποία αργότερα απέκτησε μία κόρη, τη Ζάχουα.

Την 1η Ιουνίου 1992 εισήχθη επειγόντως σε νοσοκομείο του Αμμάν και εγχειρίστηκε επιτυχώς για την αφαίρεση θρόμβου από τον εγκέφαλο, αποτέλεσμα αεροπορικού ατυχήματος που είχε πάνω από τη Σαχάρα, τον Απρίλιο.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1993 υπεγράφη στο Λευκό Οίκο, ειρηνευτική συμφωνία με το Ισραήλ, που προέβλεπε την αυτοδιοίκηση στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, ενώ είχε προηγηθεί συμφωνία αμοιβαίας αναγνώρισης Ισραήλ - PLO. Ο ίδιος ήταν παρών στο Λευκό Οίκο. Δεδομένου ότι είχαν επαναληφθεί οι επαφές ΗΠΑ- PLO, δεν υπέγραψε το κείμενο της συμφωνίας, αλλά αντάλλαξε χειραψία με την ισραηλινή αντιπροσωπεία.

Στις 12 Οκτωβρίου 1993 το Κεντρικό Συμβούλιο της PLO ενέκρινε τη συμφωνία ειρήνης με το Ισραήλ και τον διόρισε επικεφαλής της πρώτης κυβέρνησης στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.

Στις 18 Μαΐου 1994 τα ισραηλινά στρατεύματα αποχώρησαν από τη Γάζα και την Ιεριχώ, παραδίδοντας την εξουσία στην Παλαιστινιακή Αρχή. Την 1η Ιουλίου 1994 επέστρεψε στη Γάζα έπειτα από 27 χρόνια εξορίας. Οι Παλαιστίνιοι επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στον Αραφάτ, ο οποίος συγκάλεσε την πρώτη σύνοδο της κυβέρνησής του στην οποία κατείχε επίσης το αξίωμα του υπουργού Εσωτερικών.

Στις 20 Ιανουαρίου 1996 εξελέγη πρόεδρος με 88,1% των ψήφων, στις πρώτες παλαιστινιακές εκλογές που διεξήχθησαν στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. 52 από τα 88 εκλεγμένα μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου ανήκαν στην Φάταχ.

Στις 15 Ιανουαρίου 1997 σύναψε με τον ισραηλινό πρωθυπουργό συμφωνία η οποία προέβλεπε την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τα 4/5 της πόλης της Χεβρώνας στη Δυτική Όχθη.

Στις 24 Οκτωβρίου 1998 υπέγραψε στο Ουέι Πλαντέισον των ΗΠΑ συμφωνία, η οποία προέβλεπε την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από το 13% της Δυτικής Όχθης, με αντάλλαγμα την επιβολή μέτρων ασφαλείας από τους Παλαιστινίους για την αντιμετώπιση των ακραίων στοιχείων. Η συμφωνία προέβλεπε, επίσης, την απελευθέρωση εκατοντάδων παλαιστινίων κρατουμένων από τις ισραηλινές φυλακές και την έναρξη των διαδικασιών για την τροποποίηση της παλαιστινιακής Χάρτας και την απάλειψη των άρθρων που ζητούσαν την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ.

Στις 13 Δεκεμβρίου 2001 το Ισραήλ διέκοψε κάθε επαφή μαζί του και του απαγόρευσε την έξοδο από τη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης, όπου βρισκόταν το αρχηγείο του. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2003 το υπουργικό συμβούλιο του Ισραήλ αποφάσισε κατ΄ αρχήν την εκδίωξή του από τα παλαιστινιακά εδάφη. Στις 5 Οκτωβρίου 2003 κήρυξε τα παλαιστινιακά εδάφη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Στις 29 Οκτωβρίου 2004 ο Αραφάτ διακομίστηκε με ελικόπτερο από το αρχηγείο του στη Ραμάλα στην Ιορδανία και από εκεί με αεροπλάνο στο Παρίσι, προκειμένου να νοσηλευθεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο, ειδικευμένο σε παθήσεις του αίματος. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 2004, στο νοσοκομείο Περσί όπου νοσηλευόταν. Στη νεκρώσιμη ακολουθία, στις 12 Νοεμβρίου, στο Κάιρο, παραβρέθηκαν ηγέτες και εκπρόσωποι απ’ όλο τον κόσμο, ενώ ο ενταφιασμός του έγινε σε ειδικό χώρο στο αρχηγείο του στη Ραμάλα, σε χώμα που μεταφέρθηκε από την Ιερουσαλήμ.

Βραβεία - Διακρίσεις

Στις 14 Οκτωβρίου 1994 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Γιτζάκ Ράμπιν και τον υπουργό Εξωτερικών Σιμόν Πέρες.

Στις 11 Οκτωβρίου 2001, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, με την ευκαιρία του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, του απονεμήθηκε το χρυσό κλειδί της πόλης των Αθηνών.

από το www.sansimera.gr

ΑΛΛΟΣ ΠΕΙΝΑΕΙ, ΑΛΛΟΣ ΠΟΥΛΑΕΙ (ΜΟΥΡΗ)...

• γράφει ο «αγανακτισμένος»

 Ορίστε πάλι αγανάκτησα. Μας πες μου φίλε μου είναι δυνατόν να μην αγανακτήσεις όταν ακούς και διαβάζεις τρελά πράγματα.;

Ακτιβιστές από όλον τον κόσμο, ναύλωσαν, λέει, καράβια για να πάνε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη λωρίδα της Γάζας στην Παλαιστίνη.

Μπράβο τους!

Συγχαρητήρια!

Η Ελληνική Κυβέρνηση απαγορεύει τον απόπλου από τα λιμάνια της Ελλάδας.

Αίσχος!

Απαράδεκτο!

Διαβάζοντας, όμως καλύτερα διαπιστώνεις ότι από τα 10 καράβια που θα πάνε στην Παλαιστίνη, τα 2 μεταφέρουν βοήθεια και τα 8 (!) ακτιβιστές, διανοούμενους, πολιτικούς, δημοσιογράφους κ.λ.π., κ.λ.π.

Για πάμε πάλι. ΔΥΟ ΚΑΡΑΒΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ, ΟΚΤΩ ΚΑΡΑΒΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Έρχεται μετά η Ελληνική Κυβέρνηση και λέει: «Την βοήθεια αναλαμβάνω να την πάω εγώ».

Να η λύση, σκέφτεσαι.

Αμ δε!

Οι ακτιβιστές κ.λ.π., κ.λ.π. λένε: «Εμείς θα την πάμε την βοήθεια».

Μάλιστα.

Και τώρα τα ερωτήματα:

• Οι Παλαιστίνιοι έχουν ανάγκη από ανθρωπιστική βοήθεια, ή από «διεθνείς παρουσίες»;
• Σημασία έχει ναπάει η βοήθεια, ή ποιος θα την πάει;
• Πιο σημαντική είναι η βοήθεια, ή το «σόου»;

Αχ ρε άμοιροι Παλαιστίνιοι. Δεν σας φτάνεις η κατοχή της πατρίδας σας από το Ισραήλ, δεν σας φτάνουν οι εμφύλιες διαμάχες, έχετε να υποστείτε και τους «συμπαραστεκόμενους».

Υ.Γ. Στο μυαλό μου ήρθε το ποίημα του Καββαδία «όσο που να πάμε στο Περού, το φορτίο θα το έχουμε καπνίσει». Λες μέχρι να πάνε στην Γάζα οχτώ καράβια άνθρωποι, να έχουν φάει την βοήθεια;

Ο

ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ: ΒΟΗΘΕΙΑ ή "ΣΟΟΥ"

Χθες δημοσιεύσαμε πρόταση του blog  ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΗ να αναλάβει η Κυβέρνηση της Ελλάδας την αποστολή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λωρίδα της Γάζας (εδώ).

Σήμερα το Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

«Οι θέσεις της Ελλάδας για την ανάγκη άρσης του αποκλεισμού της Γάζας και τη βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στην περιοχή είναι γνωστές και σταθερές. Εξίσου γνωστή είναι η θέση αρχής της Ελλάδας για την ανάγκη σεβασμού του διεθνούς δικαίου και την αποφυγή χρήσης βίας. Η Ελλάδα, ως γνωστόν, στηρίζει ενεργά την επανέναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών που αποτελεί τη μόνη οδό για συνολική και βιώσιμη επίλυση του Παλαιστινιακού, με τη δημιουργία ενός Παλαιστινιακού κράτους που να συνυπάρχει ειρηνικά με το κράτος του Ισραήλ. Οι θέσεις αυτές έχουν καταστεί σαφείς σε όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές.

Στο πλαίσιο αυτών των θέσεων, η Ελλάδα δηλώνει εκ νέου τη βούλησή της και προτείνει να αναλάβει η ίδια, με ελληνικά πλοία ή με άλλον ενδεδειγμένο τρόπο, τη μεταφορά της ανθρωπιστικής βοήθειας, μέσω των υφιστάμενων διαύλων, όπως ζήτησε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών. Για το σκοπό αυτό, θα υπάρξουν άμεσα επαφές από ελληνικής πλευράς με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και με όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές, προκειμένου να καταστεί εφικτή η πραγματοποίηση της αποστολής από τη χώρα μας».

Σε ό,τι αφορά την ακινητοποίηση του πλοίου «Θάρρος της Ελπίδας» (Audacity of Hope) το ΥΠΕΞ αναφέρει ότι η απαγόρευση του απόπλου πλοίων με ελληνική και ξένη σημαία από τα ελληνικά λιμάνια με προορισμό τη θαλάσσια περιοχή της Γάζας ελήφθη από την ελληνική κυβέρνηση «έχοντας πρωτίστως ως μέλημά της την προστασία και την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής». Καλεί, τέλος, όλους «να επιδεικνύουν αντίστοιχη υπευθυνότητα ή να αναλάβουν πλήρως και αποκλειστικά την ευθύνη των πράξεών τους»

Τώρα μένει να δούμε αν οι διοργανωτές της πρωτοβουλίας "Στόλος της Ελευθερίας ΙΙ - Παραμένοντας άνθρωποι" εννοούν πράγματι την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας κι όχι ένα πολυεθνικό "σόου".

Πρόταση: Να φθάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα με ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης

• από το blog ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σε πρόσφατη ανακοίνωση των όσων διοργανώνουν την πολυσυζητημένη αποστολή στη Γάζα διαβάζω:

Ο διεθνής «Στόλος της Ελευθερίας ΙΙ – Παραμένοντας Άνθρωποι» θα αποτελείται από 10 πλοία, από τα οποία δύο είναι φορτηγά που θα μεταφέρουν φορτίο ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ τα υπόλοιπα είναι επιβατηγά με εκατοντάδες επιβάτες, ανάμεσά τους, πολιτικοί, ευρωβουλευτές, συγγραφείς, εκπρόσωποι θρησκευτικών δογμάτων, άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού και ακτιβιστές. Θα επιβαίνουν επίσης αρκετά συνεργεία διεθνών τηλεοπτικών σταθμών (CNN, NBC Al Jazeera κλπ) όπως και δημοσιογράφοι σε αποστολή από πολλά διεθνή μέσα και εφημερίδες.

Πρώτα από όλα, νομίζω ότι έχει μια αξία η αναλογία πλοίων που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια και των πλοίων που μεταφέρουν πολιτικούς, δημοσιογράφους κτλ. Από τα 10 πλοία, μόλις τα 2 θα μεταφέρουν βοήθεια. Στα υπόλοιπα 8 έχουν κλείσει θέσεις "διάφοροι", αποκλείεται να είναι όλοι απαραίτητοι για να φθάσει η ανθρωπιστική βοήθεια.

Μιας και λοιπόν ήδη έχει αγορασθεί ή συγκεντρωθεί ανθρωπιστική βοήθεια που θα ήταν κρίμα να πάει χαμένη γιατί πράγματι στη Γάζα η κατάσταση είναι εφιαλτική, θα μπορούσε η κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη να μεταφέρει με δικά της μέσα ή με δική της εγγύηση την ανθρωπιστική βοήθεια και μόνο στη δοκιμαζόμενη Παλαιστίνη. Την επιχείρηση θα μπορούσε να αναλάβει ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δόλλης ο οποίος έχει ήδη κριθεί κι αξιολογηθεί θετικά στο καυτό μέτωπο της Λιβύης.

Θα δέχονταν κάτι τέτοιο οι ακτιβιστές ή θεωρούν τη φυσική της παρουσία αναγκαία "για το καλό" της Παλαιστίνης; 

Θα αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία η κυβέρνηση;

29 ΝΟΕΜΒΡΗ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ

Η Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Νοεμβρίου, σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που ελήφθη το 1977, με σκοπό να κάνει γνωστό στο διεθνές κοινό το παλαιστινιακό πρόβλημα.

Η 29^η Νοεμβρίου επιλέχθηκε ως ημερομηνία του εορτασμού, επειδή έχει σπουδαία σημασία για τον παλαιστινιακό λαό. Στις 29 Νοεμβρίου του 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την απόφαση 181, η οποία προέβλεπε την δημιουργία δύο ξεχωριστών κρατών στην περιοχή της Παλαιστίνης, ενός «Ιουδαϊκού» και ενός «Αραβικού», με κοινή πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, που θα υπόκειτο σε ειδικό καθεστώς. Από τα δυό κράτη που προέβλεπε, μόνο το Ισραήλ υφίσταται.

Οι παλαιστίνιοι, που αριθμούν γύρω στα 8 εκατομμύρια ψυχές, μόλις τώρα κάνουν τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία του δικού τους κράτους. Πολλοί, όμως, Παλαιστίνιοι ζουν ακόμη σε εδάφη που κατέχουν οι Ισραηλινοί, συμπεριλαμβανομένης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.

ΣΧΟΛΙΟ

Η Παλαιστίνη είναι το σημείο που εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια κορυφώνεται η παγκόσμια αδικία. Αλλά ταυτόχρονα, εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια, η Παλαιστίνη αποτελεί το φωτεινό σύμβολο της αντίστασης ενός αδούλωτου λαού, των ηρωικών αγώνων του απέναντι στην ισραηλινή βαρβαρότητα, το πρότυπο ελπίδας, αντίστασης και αξιοπρέπειας για κάθε καταπιεσμένο.