- σχολιάζει ο Γιώργος Κόλλιας
Δεν
μπορεί θα υπάρχει κάποιο μυστικό σχέδιο. Κάποιο σχέδιο που, εγώ ο αδαής, δεν
μπορώ να αντιληφθώ. Γιατί αν δεν υπάρχει, τότε ή τα κόμματα του λεγόμενου
«δημοκρατικού τόξου» έχουν πάθει παράκρουση (μήπως τελικά μας ψεκάζουν;), ή
έχουν διαβρωθεί από την Χρυσή Αυγή. Με συγχωρείτε, αλλά δεν βρίσκω άλλη λογική
απάντηση.
Όπως
θα καταλάβατε μιλάω για τον τρόπο αντιμετώπισης του ναζιστικού μορφώματος της
Χρυσής Αυγής από τα λοιπά κόμματα. Έναν τρόπο που κάθε έκφρασή του … αυξάνει τα
ποσοστά της!
Μπορεί
ο Τράγκας να έχει αναλάβει εργολαβικά την προβολή και εν τέλει την
«νομιμοποίηση» της Χρυσής Αυγής, αλλά και οι υπόλοιποι … κάνουν ότι μπορούν.
Εγώ
ο αδαής, διαπιστώνω ότι η ακολουθούμενη τακτική δυναμώνει τους ναζιστές, αφού
έχουν καταφέρει να οδηγήσουν, όλους τους άλλους, να «παίζουν στο δικό τους
γήπεδο». Γιατί «δικό τους γήπεδο» είναι
οι ύβρεις, οι απειλές, οι τραμπουκισμοί. Και, πώς να το κάνουμε, αυτό το
«παιχνίδι» το παίζουν καλύτερα από τους άλλους.
Παράδειγμα
το τελευταίο επεισόδιο στην Βουλή, ανάμεσα σε βουλευτή της Χρυσής Αυγής και τον
προεδρεύοντα Δραγασάκη. Θίχτηκε ο Δραγασάκης για το «mister Alexis» και άνοιξε
ένα καυγά, από το οποίο κερδισμένη ήταν η Χρυσή Αυγή. Γιατί ακριβώς αυτό
επεδίωκε!
Δηλαδή,
συγνώμη, μέσα στην Βουλή έχουν ακουστεί φοβερές ύβρεις και για ένα «mister Alexis» θα … καλέσουμε τον Φρούραρχο; Ας τον ρε
Δραγασάκη να τα πει, αγνόησε τον μετά, με ένα «ευχαριστούμε κ. βουλευτά» και
προχώρα παρακάτω. Κι αν δεν μπορείς να το καταλάβεις μόνος σου, θυμήσου τι είχε
πει ο Τσώρτσιλ. «Δεν με ενδιαφέρει τι λένε για μένα, αρκεί να λένε για μένα».
Σοφόν και σαφές!
Κι
όλοι αυτοί οι προπηλακισμοί με τα στεφάνια, οι απαγορεύσεις, το «αντιρατσιστικό
νομοσχέδιο», η μη συμμετοχή στα πάνελ μαζί με Χρυσαυγίτη, είναι για την Χρυσή Αυγή αυτό το «…αρκεί να λένε
για μένα». Τους φτάνει που ασχολούνται μαζί της. Γίνεται θέμα στα Δελτία
Ειδήσεων. Το μαθαίνει η κάθε γωνιά της Ελλάδας. Και να είστε βέβαιοι κερδίζουν!
Οι
κουβέντες για το μορφωτικό επίπεδο των Χρυσαυγιτών δεν τους απαξιώνουν, όπως
επιδιώκεται. Γιατί μαζί τους ταυτίζεται αμέσως ο μέσος Έλληνας με χαμηλό
μορφωτικό επίπεδο, ο οποίος αισθάνεται ότι είναι «δικοί του» αυτοί οι άνθρωποι.
Φέρονται όπως θα φερόταν αυτός, μιλάνε όπως θα μιλούσε αυτός, λένε αυτά που θα
έλεγε κι αυτός.
Επομένως;
Δεν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής; Είναι «νομοτέλεια» η
εκλογική της άνοδος;
Όχι!
Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης, φτάνει να σοβαρευτούν όσοι ασκούν πολιτική.
Φτάνει να βγουν από την αυταρέσκεια της δήθεν υπεράσπισης της Δημοκρατίας.
Φτάνει να πάψουν να νομίζουν ότι αποτελούν τους υπερασπιστές του Δημοκρατικού
Πολιτεύματος, από τους πολέμιούς του.
Κατ΄
αρχήν πρέπει να αποδεχτούν δημόσια, όλοι τους, ότι το Δημοκρατικό Πολίτευμα, ή
τουλάχιστον ο τρόπος που λειτουργεί στην Χώρα μας, πάσχει. Πάσχει φοβερά. Κι
όσο αυτό δεν γίνεται, τόσο θα βρίσκουν οι Χρυσαυγίτες «ευήκοα ώτα», όταν
καταγγέλλουν την … μη ύπαρξη Δημοκρατίας. Και, πώς να το κάνουμε, σε πολλά από
αυτά που, κατά καιρούς, «καταγγέλλουν» έχουν δίκιο. Είτε μας αρέσει, είτε όχι!
Δεν
θα ισχυριστώ, βέβαια, ότι «έχουμε Χούντα», αλλά, αλήθεια, πόσο δημοκρατικό
είναι η Χώρα να κυβερνάται με Προεδρικά Διατάγματα; Πόσο δημοκρατικό είναι να
έχει σχεδόν καταργηθεί η ουσία της δημοκρατίας, που είναι το κοινοβουλευτικό
έργο; Πόσο δημοκρατικές είναι οι επιστρατεύσεις απεργών;
Το
επόμενο βήμα, λοιπόν, είναι να βελτιώσουμε την δημοκρατική λειτουργία. Σε όλα
τα επίπεδα.
Και
τέλος να «αλλάξουμε γήπεδο». Να ανοίξουμε ένα μεγάλο δημοκρατικό διάλογο με την
… Χρυσή Αυγή!
Να
πούμε σε αυτά τα … καλόπαιδα. Ωραία ρε λεβέντες, ας πούμε πως (ο μη γένοιτο)
πάρετε την εξουσία. Εντάξει πρώτο μέτρο να πετάξουμε τους μετανάστες στην
θάλασσα. Ο.Κ. τους πετάξαμε. Μετά;
Ποια
οικονομική πολιτική θα ακολουθήσετε; Θα καταργήσετε το μνημόνιο; Με ποιους οικονομικούς
πόρους θα υλοποιήσετε μια διαφορετική οικονομική πολιτική; Ποιες είναι οι
διεθνείς σας συμμαχίες; Ποια είναι η εκπαιδευτική σας πολιτική; Ποια είναι η
κοινωνική σας πολιτική; Κι ακόμη ποια θα είναι η εξωτερική σας πολιτική; Τι θα
κάνετε με την Τουρκία π.χ.; Πόλεμο; Να ξέρουμε.
Θέλω
να πω, με λίγα λόγια, ότι πρέπει να τους φέρουμε στο πεδίο της πραγματικής
πολιτικής, αντί να τους δίνουμε την δυνατότητα να κρύβουν επιμελώς την παντελή
έλλειψη πολιτικού σχεδίου, πίσω από τις κραυγές για τους μετανάστες και τον
δήθεν πατριωτισμό.
Μόνο
έτσι αντιμετωπίζεται αυτό το φαινόμενο, το οποίο, είναι αποτέλεσμα της
οικονομικής κρίσης και της εξαθλίωσης των πολιτών, σε συνδυασμό με την απαξίωση
των δημοκρατικών θεσμών.
Αν
το πολιτικό μας σύστημα θέλει πραγματικά να ανακόψει την «προέλαση» των
Χρυσαυγιτών και δεν διατηρεί, ενδεχομένως, «πίσω σκέψεις», ότι χρειάζεται η
συγκεκριμένη παράταξη, ως … φόβητρο (καθίστε καλά γιατί έρχονται χειρότερα),
αυτόν το διάλογο πρέπει να τον κάνει τώρα. Και τα αποτελέσματα θα είναι άμεσα!
Αλλιώς
ας πάρει το «αριθμητήριο» και να μετρά από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση την –
αργή, αλλά σταθερή - άνοδο της Χρυσής
Αυγής.
